zondag, augustus 25, 2019
Home > Helden van toen > Fictief interview met Bob Marley

Fictief interview met Bob Marley

Ik heb dit interview met Marley afgenomen in de bergen van parisch Saint Ann, Nine Miles is tevens de plek op Jamaica waar Marley is geboren en opgegroeid. We hebben dit interview daar gehouden op 6 februari. Hij was die dag jarig, we hebben naar zijn nummer geluisterd en hier op gerookt.

HET INTERVIEW

Laten we het eerst over je jeugd hebben, dat was waar ik mee begon. Ik had geen idee wat ik kon verwachten van dit interview maar Marley begon al gauw met veel dingen te vertellen. ‘’Het was overleven, we waren straat arm en hadden zelfs geen stromend water’’ vertelde Marley.’’ In 1957 zijn moeder, haar kinderen en ik naar Trenchtown, een buiten wijk van Kingston in Jamaica verhuisd. Er was daar veel criminaliteit, het was als de ghetto`s van nu. Er waren daar veel Rastafarians, ze geloofde in een apart geloof. Ik zat daar op de lasser opleiding, ik heb daar eigenlijk vrij weinig aan gehad. Een rol model had ik ook niet want mijn vader was weg. Ik voelde me dan ook alleen en niet alleen omdat mijn vader er niet was, is was lichter dan de rest en werd daarom ook gediscrimineerd’’.

Hoe ben je hier mee om gegaan vroeg ik Marley, waar hij op antwoorde ‘’Door dit gepest kreeg ik alleen maar meer karakter wat mij goed geholpen heeft, ik ging in 1960 mee doen aan muzieksessies die werden gehouden door Joe Higgs, die ook later mijn mentor werd. Hij heeft mij geinspireerd om veel te gaan zingen en mijn stem sterker te maken. Hij liet mij toen ook oefenen met Bunny en Peter Mclntosh, met ze drieën de Wailers. En een andere goede vriend van mij Vincent Ford leerde mij toen gitaar spelen.’’ En hoe combineerde je dat met je school? ‘’Ik ben gestopt met de lasschool toen ik ongeveer 14 was, ik heb nog wel een tijdje als leerling bij een lasserij gewerkt maar na een ongeluk waarbij ik een stuk metaal in mijn oog kreeg ben ik daar

ook mee gestopt. Ik probeerde mijn moeder te overtuigen dat ik mijn geld ook zou kunnen verdienen met zingen en niet met lassen.’’

Hoe ben je toen veder gegaan met je muziek toen je opeens meer tijd had? ‘’Bunny had nu zelf een gitaar gemaakt van wat bamboe, een paar elektriciteitdraden en een sardieblikje. Peter kwam er ook bij met zijn akoestische gitaar. We vormde een groep genaamd de Rude Boys. Later werdt onze groep bekend als de Wailers. We speelde een muzieksoort genaamd, Ska. Dit is een mengeling van rythm and Blues uit New Orleans en Jamaicaanse Mento. Mento was ook de eerste reggae stijl. Ik liet mij ook bekeren naar Rastafari geloof’’. Waarom liet jij je bekeren? ‘’Ik liet mij bekeren omdat dit veel invloed zou hebben op mijn muziek, ik bracht hier door veel nummers uit en albums die bol stonden van spiritualiteit en mystiek. Deze nummers riepen uit tot liefde maar sommige ook juist tot vrijheid dat lijde tot een revolutie’’. Hoe ging het toen met jullie bekendheid door al die nieuwe nummers en albums? ‘’Het ging goed in de jaren 70 brachten we veel nieuwe albums uit waaronder Catch a Fire, Burnin en Natty Dread. Maar in de jaren 70 heb ik ook veel politieke problemen veroorzaakt waardoor ik een soort van rebellen imago kreeg. Ik had politiek veel macht en daarom is er waarschijnlijk toen ook een aanslag poging op mij geweest. Een aanslag in mijn huis maar dat heb ik dus overleefd.’’

Heb je in die tijd ook veel aandacht van vrouwen, of misschien iets serieus? ‘’ Aandacht van vrouwen kreeg ik veel maar na een tijdje kwam ik de juiste vrouw voor mij tegen ,ik ben dan ook met haar getrouwd in 1966. Haar naam is Rita Anderson en een jaar later kregen wij ons eerste kind.’’

En hoe ging het toen veder met je bekendheid? En reisde je ook veel? ‘’Ik ging regelmatig naar Europa, landen waar we toen ook erg bekend waren was Nederland, Zweden, en West Duitsland. We hebben toen zelfs een tournee in Europa gedaan. Met de Wailers ging het dus goed maar onze relatie met producer verslechterde, niet alleen bleven de rechten van onze nummers in de handen van Clement Dodd maar ook kregen wij maar een klein deel betaald van onze winst uit onze nummers’’. Hoe hebben jullie dit toen opgelost? ‘’ Wij waren ontevreden en hebben toen ons eigen muzieklabel opgezet in 1967. En natuurlijk hebben wij nog meer concerten en tournees gedaan maar als ik dat allemaal tot de detail zou vertellen zitten we hier over een week nog steeds.Toen ik een concert in Madison Square Garden gaf werd ik gelijk daarna naar het ziekenhuis werd afgevoerd. Ik was erg ziek. Ik had een wondje aan mijn voet.’’

Hoe is dat wondje zo cruciaal geworden voor je gezonheid?

‘’Het begon met het wondje aan mijn voet, ik nam aan dat dit wondje kwam door een voetbalblessure. Toen het niet vanzelf herstelde ben ik naar het ziekenhuis gegaan en hebben ze de diagnose melanoom ( huidkanker) vast gesteld.’’

Hoe ben je hier toen mee omgegaan ? “Ik wilde mijn teen niet laten amputeren, omdat het tegen mijn geloof zou zijn. De kanker kwam ook in mijn maag , later ook naar mijn longen en mijn hersenen. Uiteindelijk moest ik mij er aan toegeven, toen ik instortte tijdens het joggen als gevolg een hersentumor. De artsen zeiden mij niet langer dan drie weken te leven. Maar ik wou nog niet stoppen met optreden en heb toen mijn laatste concert gegeven op 23 september 1980 in Pitssburhg, VS.

Daarna ben ik op 4 november 1980 bekeerd terug tot het christendom en werd ik gedoopt door aartbischop Abuna Yesehaq van de Ethiopisch-orthodoxe Kerk in Kingston van naam Berhane Selassie. Ik heb toen besloten om nog een laatste behandeling te doen in Duitsland, Rottach- Egern. Mei 1981, ik ben toen terug gevolgen naar Jamaica om daar te sterven. Helaas kwam ik niet verder dan Miami waar ik op 11 mei 1981 ben overleden. Ik was gelukkig en ben met een goed hart gestorven. 21 mei kreeg ik een staatsbegrafenis in Kingston. Het was een afscheid met verschillende elementen uit de Ethiopisch-orthodoxe traditie en rituelen van de Rastafaria.’’ Bedankt voor dit interview! Ik voel me vereerd dit te hebben mogen gedaan met u, de Reggea King. Wilt u veder nog iets kwijt? ‘’ Ik hoop dat mijn muziek en verhalen nog lang geluisterd en verteld zullen worden, because one goodthing about music, when it hits you, you feel no pain.’’

Tinka Herszkowicz
Tinka Herszkowicz |Humoristisch / Apart in alles / Lief | Mijn held: Drake.
http://piedie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *