zondag, augustus 18, 2019
Home > Feature > Held van de A20: Vincent Bakker

Held van de A20: Vincent Bakker

Hij redde het leven van 2 jonge kinderen terwijl de vlammen uit de achterkant van de auto kwamen. ”Een menselijke reactie,” is wat Vincent Bakker zelf zegt. Zijn heldendaad gaat het hele land door en wij kregen de kans om hem te interviewen!

Kun je ons vertellen wat er precies is gebeurd?

‘’Ik was aan het rijden op de snelweg en ik zag op de vluchtstrook een Audi A6 in de brand staan. En eigenlijk de reden waarom ik ben gestopt is omdat ik een onderbuikgevoel had dat het niet goed was en het idee ook dat de mensen die in de auto zaten het niet eens in de gaten hadden, want er stonden geen gevaren lichten aan bij de Audi. Op dat moment heb ik mijn bus op de vluchtstrook gezet en rende ik er naar toe. Er stapte een mevrouw uit de auto, waarna ik riep: ‘’Mevrouw, uw auto staat in de brand!’’ Ze keek naar de achterkant van de auto en was gelijk helemaal in paniek. Met haar handen in het haar schreeuwde ze: ”Mijn kinderen, mijn kinderen!” Op dat moment keek ik naar de achterbank, want daar keek zij ook naar, en toen zag ik daar een baby van 3 maanden in de maxicosi en daarnaast een jongetje van 2,5 jaar, ook vast in een kinderstoeltje zitten. Met geen mogelijkheid lukte het om de deur open te krijgen, want de brand had de elektronica al uitgeschakeld. Op zo’n moment kun je niks, dus ik heb met mijn vuist het raam ingeslagen. Uit ervaring weet ik dat autoramen geen scherven geven, maar enkel korrels, en dus geen lelijke verwondingen aan kan richten. Ik vroeg de mevrouw de baby er uit te halen, wat niet lukte omdat de maxicosi vast zat. Ik dacht: ”Dikke mensen kunnen er ook in, dus de gordel kan groter.” Ik maakte de gordel groter en trok de maxicosi er zo onder vandaan. Ik rende naar de bus met de baby in de maxicosi, en stelde deze veilig. Een baby is kwetsbaar en zet je niet zomaar even op de vluchtstrook neer.

Toen ik de baby veilig in de bus had gezet kwam de politie, die eerst niet doorhad wat de ernst van de situatie was. Toen dit duidelijk werd, hebben we met de agent geprobeerd het andere raam in te slaan. Dit lukte wederom niet, dus ik pakte mijn buigijzer en heb hiermee het andere raam ingeslagen, waarna de agent het 2,5 jarige kind er uit heeft getrokken. Toen we wegrenden bij de auto, hoorde je drie enorme knallen. Onder andere de kofferbak explodeerde van de hitte. Het had niet veel gescheeld.

Wat vind je van alle media aandacht die je nu krijgt?

Dit had ik nooit verwacht, het is echt gaaf. Je bent een bekende Nederlander, wordt overal herkend. Het is heel bijzonder.

Maar je word dus echt herkend op straat?

Volop! Het is nu zelfs zo dat kleine kinderen mij telkens in het nieuws zien, en in de krant en online. Die komen ook naar mij toe: ‘’Ja, meneer, u bent toch die held?’’ Heel mooi.

Heb je nog contact met dat gezin?

Ja, ik heb daar app contact mee, en ik ben ook al een keer langs geweest. Aanstaande 20 november ben ik ook bij de zus van die mevrouw uitgenodigd om samen met mijn vriendin te komen eten, en dan zal de familie er ook bij zijn. Dus dat is zeker heel gezellig, in Den Haag.

Hoe voelt het om van de ene op de andere dag een held te zijn?

In principe voelt dat niet zo. Ik ben nog steeds hetzelfde, ik ben nog steeds gewoon Vincent, ik werk al 10 jaar bij hetzelfde bedrijf en ik ben gewoon nog steeds servicemonteur. Mijn leven gaat gewoon door, dus ik zie het niet als een held.

Wat vind je familie van wat je hebt gedaan en dat je nu ineens zo beroemd bent in Nederland?

Ze vinden het heel mooi dat ik beroemd ben, maar in principe weet mijn familie hoe ik ben en ik sta eigenlijk altijd klaar voor mensen. Mijn vriendin ook, die heeft ook op televisie gezegd dat ik altijd voor iedereen klaar sta. Op facebook staat beschreven dat als ik mijn laatste brood weg zou moeten geven, en als ik denk dat een ander dat meer nodig heeft dan ikzelf, zou ik dat ook doen. En dat is gewoon wie ik ben, en dat is niet wie ik ben geworden na dit incident.

Hoe was het de volgende dag op werk?

Het was op een donderdag gebeurd, en de vrijdag moest ik gewoon werken. Ik kwam niet aan werken toe, omdat ik aan alle kanten werd benaderd door de media. Echt zoveel grote nieuwsvoorlezers en radio omroepen die een interview met me af wilden leggen, langs wilden komen, wilden filmen. Echt bizar.

Wij willen Vincent heel erg bedanken voor dit leuke interview waarbij we heel veel te weten zijn gekomen! Benieuwd naar een bedankbrief die Vincent heeft geschreven voor heel Nederland die hem complimenteerde? Check ‘m hier (klik hier)!

Larissa de Vos
Larissa de Vos | 18 jaar | Mediaredactie-medewerker | Eigenschappen: Spontaan / Creatief / Perfectionistisch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *